Centrum Wsparcia Imigrantów i Imigrantek

Godziny otwarcia:

GDAŃSK
poniedziałek 12:00 - 20:00

wtorek 12.00-18.00
środa 12:00-18:00
czwartek 12:00 - 18:00

Adres: ul. Gdyńskich Kosynierów 11

Telefon kontaktowy 512 949 109

Kalendarz wydarzeń
Pełny kalendarz >
Bezpłatne kursy języka polskiego
Bezpłatne kursy języka polskiego
Aktualności | Trójmiasto
Dodał: |
Aktualizacja: |

Otwartość, dialog i dyskusja były elementami, na które tym razem postawiła Liga Muzułmańska – Oddział Pomorski w ramach spotkania „Muzułmanka – kobieta wyzwolona czy zniewolona”.

Wydarzenie odbyło się w piątek, w sieni Instytutu Kultury Miejskiej w Gdańsku, którego wnętrze stworzyło miłą i kameralną atmosferę do dialogu i bliższego poznania muzułmanek, nieco z innej perspektywy, niż tej dotychczas zakorzenionej w świadomości społeczeństwa.

Program rozpoczął wykład Blanki Rogowskiej – doktorantki Katedry Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej Uniwersytetu Łódzkiego pt. „Muzułmanka – kobieta wyzwolona czy zniewolona?”

Podczas bardzo interesującego wykładu goście mogli poznać sytuację kobiet w czasach tzw. „dżahiliji” – czyli okresu przed pojawieniem się Islamu – i zobaczyć w jaki sposób Islam tę sytuację diametralnie odmienił. Blanka Rogowska przedstawiła obraz kobiety, która wraz z narodzeniem się Islamu zyskała swoje prawa oraz stała się pełnowartościową członkinią społeczeństwa muzułmańskiego.

Bardzo szczegółowo została omówiona dość kontrowersyjna kwestia łamania praw kobiet w krajach muzułmańskich w dzisiejszych czasach oraz stosunek Islamu i samych muzułmanów do tego faktu.To, że te prawa są łamane w krajach, gdzie polityka, tradycja i kultura oraz błędna interpretacja zasad Islamu biorą górę, jest faktem i nie możemy uciekać od tego problemu, a wręcz przeciwnie – naszym obowiązkiem jest stawić temu czoło i ukazanie Islamu takiego, jakim jest naprawdę. Zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Ligę Muzułmańską – Oddzia Pomorski zjawisko to wynika tylko i wyłącznie z tradycji i kultury danego Państwa lub z zachowania niektórych ludzi i w żadnym razie nie znajduje odzwierciedlenia w religii. Co więcej, idea Islamu potępia każdy rodzaj łamania praw człowieka, bez względu na płeć. Islam wspiera kobiety w rozwoju i samorealizacji, daje im prawo do wykształcenia, wyboru męża, prowadzenia samochodu, sportu – taka była puenta wykładu Blanki Rogowskiej.

Po wykładzie zaproszono do dyskusji muzułmanki z różnych zakątków świata. Opowiedziały krótko o sobie i odpowiadały na pytania publiczności. Wśród muzułmanek była Rawan – Palestynka mieszkająca od 5 lat w Polsce jest nauczycielka angielskiego,  Dagmara - jest polską Tatarką. Pracuje w Centrum Kultury Muzułmańskiej w Białymstoku, jest nauczycielką angielskiego oraz religii muzułmańskiej.

Khedi – która przyjechała z Czeczeni,mieszka już w Polsce 3,5 lata , Lubna – pół Polka, pół Irakijka, lekarz w trakcie specjalizacji z chirurgii ogólnej, działaczka na rzecz dialogu międzyreligijnego i międzykulturowego ,oraz Blanka Rogowska, która jest polską muzułmanką.

Panie, pomimo różnic etnicznych łączy jedna religia, a także hidżab (chustka na głowę), który stał się tematem przewodnim dyskusji.

Dyskusja wzbudziła duże zainteresowanie oraz zaangażowała dużą część publiczności. Padały pytania dotyczące powodów zakrywania głowy przez muzułmanki, sposobu postrzegania ich w społeczeństwie polskim, trybu życia i funkcjonowania w Polsce. Każda muzułmanka przedstawiła swój stosunek do hidżabu i powody, dla których postanowiła nosić chustkę. Każda z muzułmanek podkreśliła, że hidżab jest ich własnym wyborem oraz stanowi sposób oddawania czci Bogu. 

Pod tym linkiem znajduje się krótka relacja video ze spotkania: Hidżab to mój wybór

Rawan:

„Założenie hidżabu to była moja decyzja. Jest elementem praktyki religijnej, a nie tylko symbolem. Daje mi poczucie bezpieczeństwa i pewność siebie i w żaden sposób nie ogranicza mojego codziennego życia.  Żyję normalnie - uprawiam sport, prowadzę samochód i pracuję.”

Rawan poruszyła również ciekawą kwestię muzułmanek w Palestynie, gdzie według jej opinii kobiety dzielą się na trzy grupy: noszące hidżab ze względu na tradycję, co nie ma wiele wspólnego z religijnością, noszące hidżab tylko ze względów religijnych, oraz muzułmanki nie noszące chustki w ogóle. Daje to trochę szerszą perspektywę osobom, które z Islamem nie miały dotychczas styczności. Nie zawsze chustka na głowie muzułmanki jest wyznacznikiem jej religijności i kobiety decydują się nosić hidżab z różnych powodów. Jednak według Islamu religia i chęć poddania się Bogu powinna być jedynym powodem.

Dagmara:

" Zapewne Państwo słyszeli, że Tatarzy przybyli na ziemie Rzeczypospolitej około 600 lat temu, a na Podlasiu żyją już ponad 300 lat. Na tyle długo, aby Polska stała się ich ojczyzną. Z czasem zaczęliśmy nazywać się Tatarami polskimi i rozpoczął się proces asymilacji z ludnością miejscową. Przez ten cały czas moi przodkowie pozostali wierni swojej religii Islamowi. Co prawda, oderwanie od świata muzułmańskiego powodowało, że obrzędy religijne zaczęły ulegać asymilacji, a tradycje innych religii powoli przenikały do religii Tatarów.

Zawsze wiedziałam o tym że obowiązkiem każdej muzułmanki jest zakrywanie swojego ciała i włosów przed obcymi mężczyznami, jednakże nie wyobrażałam sobie, aby można było tak wyjść na ulicę. Tym bardziej, że nikt z mojej rodziny ani tym bardziej innych Tatarów tego nie robił,  a wtedy nie byłam na to gotowa. 

Dwa lata po ślubie, dojrzałam do tej decyzji, założyłam hidżab z własnej woli. Nikt mnie nie zmuszał, nikt mi nie kazał. Mój mąż, który również jest polskim Tatarem, zawsze wspierał mnie w mojej decyzji.

Dzięki noszeniu chidżabu, dzięki zakrywaniu się, mam czyste sumienie, wiem że żyję w zgodzie z nakazami Allaha, Boga jedynego, w którego wierzę.

Chidżab w żaden sposób mnie nie ogranicza, nosząc go ukończyłam studia na Politechnice Białostockiej, potem ukończyłam filologię angielską. Mogę uprawiać sport, biegam, jeżdżę na rowerze, chodzę na siłownię, fitness, pływam. Po prostu ubieram się skromniej, nie pokazuję swojego ciała.

Gdy wychodzę na ulicę, zawszę towarzyszą mi spojrzenia innych ludzi. Czasami jestem zagadywana. Zdążyłam się do tego przyzwyczaić i nie jest to złe. Niestety ostatnio pojawiły się niemiłe sytuacje, ktoś podszedł do mojej koleżanki i ściągnął jej chustę z głowy, innego razu w autobusie mężczyźni oblali muzułmanki piwem. Zaczynam się bać.

Lubna:

„Dla mnie hidżab to jest wolność. Zaczęłam nosić hidżab dopiero w Polsce. Po prostu potrzebowałam więcej czasu na decyzję, chciałam być pewna, że jak zacznę nosić, to nie zdejmę za chwilę. Hidżab to nie tylko ubiór, to cały proces pracy nad sobą, żeby być dobrym, bogobojnym człowiekiem czego ukoronowaniem jest hidżab. Intencja ubioru muzułmanki jest tylko i wyłącznie dla Boga.”

 Khedi:

„Był czas, kiedy było mi bardzo źle. Byłam uchodźcą we własnej ojczyźnie. Przez wojnę zostałam sama, bez męża. Dużo płakałam, miałam poczucie, że stoję na skraju urwiska, spadam w dół i nie ma nikogo, kto mógłby mi pomóc. I wtedy moje myśli zwróciły się do Niego, Boga Jedynego zaczęłam się głęboko modlić, gdyż wiedziałam, że mój ból zrozumie tylko Stwórca. Postanowiłam zakryć swoje włosy i praktykować moją religię. Teraz hidżab jest nieodłączną częścią mojego ubrania oraz częścią mojej świadomości. Lubię swoją religię i lubię skromny, zakryty styl ubierania się. Czuję się jak królowa.”

Ze strony publiczności padały również kontrowersyjne stwierdzenia. Na przykład, że sama dyskusja na temat praw kobiet w Islamie im uwłacza, ponieważ są wolnymi ludźmi a nakładanie na nie obowiązków religijnych, tak jak ma to miejsce w islamie jest ograniczaniem tych praw.   

Argumentacją polskiej muzułmanki było to, że Islam nakłada obowiązki zarówno na mężczyzn jak i kobiety i nadaje im równe prawa, biorąc pod uwagę naturalne predyspozycje każdej płci. A przynależność do danej religii, islamu, chrześcijaństwa czy judaizmu wiąże się z przestrzeganiem zasad tej religii.

Podczas przerwy, przy gorącej kawie i korzennym cieście goście mieli również możliwość rozmowy z muzułmankami oraz na bliższe ich poznanie w „kuluarach”.

Zwieńczeniem programu były warsztaty malowania henną prowadzone przez Anetę Karczewską, która swoją przygodę z malowaniem dłoni i ciała rozpoczęła w Indiach i przez lata doskonali i dzieli się tą sztuką podczas warsztatów organizowanych w całej Polsce.  Po części teoretycznej, podczas której zostały omówione zasady i zaprezentowane techniki malowania henną nastąpiła część praktyczna i uczestniczki warsztatów miały możliwość samodzielnego spróbowania swoich sił w tworzeniu orientalnych wzorów.

Sekretarz Pomorskiego Oddziału Ligii Muzułmańskiej, Monika W.:

„To wydarzenie to dopiero początek walki ze stereotypami. Muzułmanki mają prawo do edukacji, rozwoju i pracy, to prawo gwarantuje im ich religia, Islam. Jako Polka, Europejka mam zagwarantowane te wszystkie podstawowe prawa, z drugiej strony problemem w Polsce jest brak tolerancji oraz brak otwartości ludzi na „inność”. I to nie tylko w kwestiach religijnych.

Jednak w czasach, gdy Islam zdobywa złą sławę dzięki ludziom, którzy wykorzystują tę religię w celach niezgodnych z Koranem i Sunną, aspekt religijny odgrywa znaczną rolę.

Dlatego jesteśmy gotowi na dyskusje i pytania. Planujemy wydarzenie o podobnym charakterze, gdzie interakcja i rozmowa z muzułmanami będzie grała kluczową rolę i gdzie każdy będzie mógł przyjść i skonfrontować swoje postrzeganie Islamu z rzeczywistością. Projekt jest w fazie przygotowań, więc szczegóły podamy w najbliższym czasie.” 

Dziękujemy Lidze Muzulmanskiej - oddzial Pomorski za udostepienie zdjecia i filmow.

 

 

Skomentuj

Romowie w Gdańsku
Romowie w Gdańsku

Polecamy stronę nieformalnej grupy wsparcia Romów Rumuńskich w Gdańsku: Romowie w Gdańsku

Konsultacje doradcy zawodowego
Konsultacje doradcy zawodowego

Chcemy Was prosić o pomoc! Nasz wolontariusz EVS Anıl Gozoglu kończy w połowie sierpnia swój projekt. Kończy się także jego wiza na pobyt w Polsce. W związku z niepewną sytuacją polityczną w Turcji chciałby zostać w naszym kraju. Do tego niezbędne jest zatrudnienie. Szukamy intensywnie pracy, niestety na razie bez rezultatu. Anil jest zdeterminowany i gotowy na podjęcie pracy. Posiada doświadczenie w realizacji projektów europejskich, jest fotografem, grafikiem komputerowym, potrafi tworzyć i programować strony internetowe. Wyniki jego pracy możecie zobaczyć na stronie: anilgozoglu.com 
Jest gotowy na nabywanie nowych kompetencji, praca nie musi być związana z grafiką i fotografią. Liczymy na wasze wsparcie!

Kontakt:Fundacja Pokolenia


Aktualności
Archiwum

Projekt ‘MIEJSKI SYSTEM INFORMACYJNY I AKTYWIZACYJNY DLA MIGRANTÓW’ jest współfinansowany z Programu Krajowego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW realizowany był w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Projekt LOKALNE POLITYKI MIGRACYJNE - MIĘDZYNARODOWA WYMIANA DOŚWIADCZEŃ W ZARZĄDZANIU MIGRACJAMI W MIASTACH był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt ‘WARSZAWSKIE CENTRUM WIELOKULTUROWE’ był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW Projekt realizowany był przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej.